IndexGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Immortal Cats
Immortal Cats is een RPG waarbij je een kat speelt. Er gaat een legende de rondte dat er een magische steen is, die deze katten de Everyal noemen. Degene die deze steen aanraakt, zal onsterfelijk worden en eeuwige macht verkrijgen. De zoektocht naar de Everyal zal niet zonder de bijkomende problemen verlopen, dus bereid je voor!
Belangrijk
- Regels
- Het plot
Het team
Admin Christmas
Moderator Pulse
Clans
None (Aanvraag)
Seizoen
Sneeuw | Ijzige winden | Temperaturen rond de 5° Celcius
Affiliates



Wil je dat jouw button hier komt te staan? Stuur dan een PB naar Pulse met daarin je button met formaat 130x60, en zodra onze button ook op jouw site te zien is, zullen wij hem hier plaatsen!
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Deel | 
 

 Memories are the last things i need.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Kurai

avatar

IC-posts : 13

Cat profile
Leeftijd: 2 year
Levenswijze: Solitair
Partner: "...Marry me!"

BerichtOnderwerp: Memories are the last things i need.   ma 19 dec 2011, 02:43

De witte kater liep over het warme zand, dat zijn pootkussentjes al vanaf zijn geboorte verbrandde door de hitte van de woestijn waar zijn familie in leefde. zijn oren lagen plat in zijn nek, kort snoof hij. zijn oranje ogen keken over de vlakte. Achter zich hoorde hij geblaas van katten, en blikken brandden in zijn rug. Hij keerde zijn hoofd om en snoof nogmaals, hij kneep zijn ogen tot spleetjes en keek naar zijn ouders, en de rest van zijn familie. Allemaal verraders. Hij zou ze moeten vermoorden, Hun koppen eraf rukken. Maar dat deed hij niet. "Blijf uit mijn buurt, Verraders." Siste hij naar de katten. zijn familie leefde in dit ruige gebied, vol zand en vol gevaarlijke wezens. Maar vanaf nu gingen de dingen veranderen. Hij was het zat. Deze katten hadden het recht niet om zich als zijn familie te noemen. ze waren te onhandig geweest, en hadden hem alleen maar in de weg gelopen. Telkens blokkeerden ze zijn plannen, zijn plannen om zijn familie te redden van de eeuwige dorst en de eeuwige honger. Maar nee, ze hadden hem telkens geweigerd, ze waren híer blijkbaar gelukkig. Maar hij zag het aan hun ogen, ze haatten het hier. Het enige wat hun hier hield was die eeuwige vloek waar ze bang voor waren. Er gingen geruchten dat hier dichtbij een land was, waar duivelse katten leefden die vochten om een steen. Deze steen gaf hun macht en het eeuwige leven. Hij snoof kort. Ja, Tuurlijk. Hij grinnikte even en schudde met zijn hoofden. "Ga met mij mee, Daar kunnen jullie beter leven, Dit gebied ligt al een week droog, er komt heus geen water meer." Snoof hij. Maar zijn ouders en de rest van de familie bleven stilstaan en schudden met hun hoofd. Hij sloeg zijn ogen neer. "Vaarwel." Sprak hij uit, waarna hij zijn staart in de lucht gooide en zijn omdraaide van zijn familie. De warme en droge lucht werd al snel vochtigere en koudere lucht. Al snel kwamen er enkele struikjes, en daarna zelfs enkele bomen. Na een tijdje door dit gebied te hebben gelopen kwam hij terecht bij een prachtig gebied, met bomen, met gras en waar alles groen was. Maar hij wist dat hij er nog niet was. Hij moest nog even verder lopen voordat hij in het gebied waar de verhalen over gingen aan zou komen. Veel verwachtte hij niet, maar iets zei hem dat hem daar een groots avontuur op lag te wachten. Een glimlach verscheen op zijn gezicht, Eindelijk weg van dat droge gebied. Hij had nooit verwacht dat hij het alleen aandurfde. zijn ouders zouden vast en zeker denken dat hij nu al dood was door die vloek en die duivelse katten. Maar daar geloofde hij niks van. Het enige wat hem bekend in de oren klonk was die ene steen. Hij had het gevoel dat hij daar al veel eerder over gehoord had, In een droom, Of hoe dan ook. Hij snoof in de lucht en rook allerlei onbekende geuren van vreemde katten. De glimlach op zijn gezicht bleef, Waarom hij met opgeheven hoofd verder liep. Hij was eindelijk aangekomen in het gebied waar hij heen wou gaan. Hij zou alles vergeten over dat zanderige gebied, waar hij oh zo'n hekel aan had. Even slaakte hij een diepe zucht, hij had koppige ouders. Waarom had hij er ook maar even bij stilgestaan om ze mee te nemen? ze zouden het toch niet toegeven dat dit gebied niet juist was voor hun. Dat was blijkbaar 'laf'. Plots hoorde hij een takje achter hem kraken, en een duidelijke geur van een kat drong door zijn neus. Hij snoof, dat ook nog. Hij keerde zijn hoofd om. "Laat jezelf zien!" Sprak hij uit, op een duidelijke en luide toon, om degene te laten merken dat hij niet met zich zou laten sollen.

_________________

Take a minute to think what's right,
You'll be up until the end of the night,
Lets forget that people's problems are there,
Turn on the TV sit there and stare,
Guess what's wrong with us is hard to explain,
You know it's easier to kill then create,
Building happiness it seems there's no time,
We spend our days thinking love is a crime,
~ Kurai ~
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.dogwhisper.actieforum.com
Pulse
Admin
avatar

IC-posts : 18

Cat profile
Leeftijd: 4,5 jaar
Levenswijze: Nobody will lead me, ever.
Partner: Miss, stop staring. I know you want me.

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   ma 19 dec 2011, 05:46

Tevreden opende Pulse zijn ogen en zijn bek opende zich in een grote gaap waarbij zijn tanden blonken in het zonlicht dat door het bladerdek heen piepte. Hij snoof de heerlijke bosgeur diep in en liet het even op zich inwerken. Daarna sprong hij met een sierlijke sprong overeind en belandde keurig op zijn poten. Dat was het begin van zijn dagelijkse routine. Het zou verder gaan met jagen, eten, slapen, en tussendoor zocht hij naar de magische steen die alle kanten hier in zijn greep hield. De meeste katten, tenminste. Zo had je katten die de Everyal wilden voor de macht die hij de gelukkige zou schenken, anderen wilden juist het eeuwige leven behalen. Dan waren er ook nog de katten die bang waren voor deze machthongerige katten. Ze zetten alles op alles om ze te stoppen, maar proberen ze vooral tegen te houden door als eerste de Everyal te vinden. Het probleem alleen was dat niemand wist waar de steen was. Het kon zijn dat hij diep in de aarde lag begraven, of juist zo hoog dat niemand erbij kon. De legende rond de Everyal was altijd een beetje vaag geweest, maar op een of andere manier was het wel een zeer aangrijpende legende, eentje die niet makkelijk aan iemands neus voorbij kon zijn gegaan. Pulse was vastberaden om deze steen als eerste in zijn poten te krijgen. Hij wilde het voor de katten die de Everyal wilden hebben om zijn macht en eeuwige leven wegkapen om het zelf te gebruiken. Het klonk heel bezitterig, en daar was hij zich maar al te goed bewust van. Hij had zichzelf nooit als ‘een van die’ gezien. De kater had zichzelf altijd voorgehouden dat hij het voor een goed doel deed, namelijk zodat zodra hij de Everyal in poten zou hebben, niemand anders er kwaad mee kon doen. Hoe hij zijn macht verder zou gebruiken, vond hij een zorg voor later. Wat hij wel wist was dat hij het niet zou delen. De zoektocht naar de steen legde hij volledig alleen af, en hij was wel zo koppig zijn macht niet met anderen te delen omdat hij er zoveel moeite voor zou hebben gedaan.
Pulse rekte zich nog een laatste keer uit voor hij op pad ging. Zijn honger was niet zo erg als hij had verwacht, dus besloot hij het jagen en eten van zijn lijstje af te halen zodat hij meer tijd over had om naar de Everyal te zoeken. Met een rustige pas kwam hij in beweging. Al gauw versnelde hij en wrong hij zich moeiteloos door allerlei struiken, sprong over boomstronken en ontweek laaghangende takken. Het was geen pretje voor zijn oranje vacht, iets waar hij heel trots op was, maar alles was voor een goed doel. Plots drong de geur van een andere kat door in zijn neusgaten. Wild draaide hij zijn kop, maar voor zover hij kon zien stond niemand hem te begluren. Een beetje voorzichtiger sloop hij nu verder, expres de geur achterna. De bosgrond met al zijn uitsteeksel kraakte onder Pulse zijn poten. Het voelde bevredigend op een of andere manier. Maar iemand anders leek er niet zo blij mee te zijn. ”Laat jezelf zien!” verbrak een luide stem het fijne geknak van takjes en bladeren. Pulse slaakte een zucht. Hij had geen behoefte aan andere katten op dit moment, maar hij gehoorzaamde. Op zijn gemak stapte hij achter een grote struik vandaan en bleef ervoor zitten, zonder dichter bij de kater te komen. Het was een lichte kater en zag er nog jong uit, jonger als hem in ieder geval. ”Goeiemiddag,” groette Pulse nuchter. Hij zwiepte ongeduldig met zijn staart heen en weer. Hij hield niet van wachten, alles moest zo snel mogelijk afgehandeld zijn. ”Heb je genoeg gezien?” vervolgde hij dus al snel terwijl hij zijn ongeduld niet probeerde te verbergen.

_________________
leis | P U L S E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kurai

avatar

IC-posts : 13

Cat profile
Leeftijd: 2 year
Levenswijze: Solitair
Partner: "...Marry me!"

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   ma 19 dec 2011, 06:33

Een rode kater met groene ogen kwam tevoorschijn. Hij trok kort een wenkbrauw op. "Goedemorgen." Sprak de kater uit. Hij knikte kort, en keek even weg. Waarschijnlijk was deze kater ook opzoek geweest naar die magische steen. Hij grinnikte even, wat bijna onhoorbaar was. "Heb je genoeg gezien?" Sprak de kater uit, terwijl hij duidelijk zag dat de kater zijn ongeduld probeerde te verbergen. "Wat gezien?" Snoof hij. Hij kneep zijn ogen tot spleetjes. Hij sloeg zijn staart voor zijn poten en begon even kort op zijn poot te likken. Waarna hij kort met zijn oren wiebelde en toch maar besloot om te spreken. "Weet je misschien iets over de Everyal..?" Sprak hij uit, zijn ogen keken naar de kater. Hij bekeek de kater even. De kater was ouder dan hem, Dat was wel op te merken. Hij was ook gewoon nog een jonge kater als je het zo bekeek. 2 jaar was jong voor een kat, en dat wist hij zelf ook wel. zijn ouders waren beiden 5, en dat maakten hun oud voor hem. Maar ja, Deze kater zou ook tegen de 5 aanliggen, misschien 4,5. Hij grinnikte kort en keek even weg. "Mijn ouders hebben me daar gestoorde verhalen over vertelt, ze zeiden dat hier een vloek hing, die de katten moordlustend maakten, daarom durfden ze hier nooit naartoe te komen, Hoe idioot." Sprak hij uit waarna hij even kort met zijn staart heen en weer sloeg. zijn ogen bewogen even heen en weer. Het werd ongemakkelijk stil, en daar had hij een hekel aan. Hij wiebelde wat heen en weer en slaakte een korte zucht. zijn ogen keken verveeld rond. Niks aan, Hij wou op avontuur uit. Op zoek naar die steen, en te weten komen over de geheimen van die steen. Een glimlach verscheen op zijn gezicht. Hoe zou die steen er eigenlijk uitzien? Volgens hem was het vast en zeker gewoon een verzinsel van een of andere gekke oude kat die het aan iedereen heeft vertelt. En katten gingen het geloven, wie wist. Hij moest het eerst zien, voordat hij erin geloofde. Met zijn amber-kleurige ogen ging zijn blik terug naar de kater, Die voor hem bij de struiken zat. Vanaf vandaag had hij een nieuw doel, Ontdekken waar die steen lag, en die steen in zíjn bezit krijgen.

_________________

Take a minute to think what's right,
You'll be up until the end of the night,
Lets forget that people's problems are there,
Turn on the TV sit there and stare,
Guess what's wrong with us is hard to explain,
You know it's easier to kill then create,
Building happiness it seems there's no time,
We spend our days thinking love is a crime,
~ Kurai ~
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.dogwhisper.actieforum.com
Pulse
Admin
avatar

IC-posts : 18

Cat profile
Leeftijd: 4,5 jaar
Levenswijze: Nobody will lead me, ever.
Partner: Miss, stop staring. I know you want me.

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   di 20 dec 2011, 01:34

De vaalwitte kater leek niet helemaal te begrijpen wat Pulse bedoelde met zijn sarcastische zin, en dat deed hem snorren van plezier. Deze kat had duidelijk geen ervaring met katten zoals hij. ”Wat gezien?” klonk het een beetje snauwend, maar Pulse ging er niet op in. Hij voelde zich te volwassen om uit te leggen wat hij bedoelde met zijn grappig bedoelde opmerking, die blijkbaar niet goed was overgekomen. Hij voelde hoe de ogen van de andere kater over zijn lichaam gleden. Zijn grijns bleef steevast op zijn gelaat terwijl hij zijn borst een beetje opbolde om groter te lijken. Even leek de kater te grinniken, en Pulse wilde weten waarom. Zo werd wel vaker over hem gelachen. Hij was een aardig oude kat vergeleken met al die jonkies die hier rondliepen. Als hij zich dan een beetje vijandig opstelde tegenover zo’n kleintje, werd er vaak commentaar gemaakt over zijn leeftijd. Vooral omdat de jongere katten dachten dat hun spieren soepeler waren hun technieken beter en dat ze beter bestand waren tegen klappen. In tegendeel. Een grotere, oudere en meer ervarene kat had de meeste kans op winst in een gevecht. Die jonkies van tegenwoordig, de macht leek ze nu al naar hun kleine bolletjes gestegen te zijn. ”Weet je misschien iets over de Everyal?” sprak de jongere kater terwijl hij Pulse aankeek. ”Ik weet wel meer,” gromde Pulse hem toe als antwoord. Zou hij wat prijsgeven over zijn zoektocht naar de steen? Zoals eerder al gezegd, hij deelde zijn macht niet graag, en informatie geven over de steen zou betekenen dat hij een nieuwe rivaal had gemaakt. Hij besloot wijs zijn mond te houden en liet de kater verder praten. ”Mijn ouders hebben me daar gestoorde verhalen over vertelt, ze zeiden dat hier een vloek hing, die katten moordlustend maakten, daarom durfden ze hier nooit naartoe te komen, hoe idioot.” Pulse lachte spottend bij zijn woorden. Gestoorde verhalen? Zoiets heette een legende. Deze kater had blijkbaar geen goed vooronderzoek gedaan naar de Everyal. Even dacht hij na. Hij wilde het liefs niks zeggen, maar om deze kat zo onwetend te laten, vond hij ook niet echt fijn. Iedereen had het recht de Everyal te vinden, dat wist hij ook wel, en iedereen had recht om het echte verhaal over de heilige steen te horen. Pulse slaakte een korte zucht. ”De legende gaat als volgt,” begon hij zijn verhaal. Hij maakte het zichzelf comfortabel door zich op de grond te laten zakken en zijn staart om zich heen te slaan. ”Lang geleden heeft er ergens in dit gebied iets bijzonders voorgedaan. Een vreemd licht stortte vanuit de hemel op de aarde af. Katten vreesden ervoor, tot op een dag een wijze, oude poes ’s avonds krijsend wakker werd van een droom. Ze had gedroomd over dit licht, en dat het een magische steen met zich mee bracht, de Everyal zoals wij die nu kennen. Het zou geen kwaad doen, behalve als iemand hem vond. Deze steen bevat het eeuwige leven en macht. De eerste kat die de steen zou aanraken, verkrijgt deze krachten. Er zijn katten die verkeerde bedoelingen hebben met deze steen, die hem willen gebruiken voor macht.” Pulse laste even een pauze in om het verhaal tot de andere katerdoor te laten dringen. Daarna sloot hij het af. ”En ik ben er om deze slechte katten te stoppen door de Everyal als eerste te vinden.” Het bleef even stil. De oranje kater twijfelde of hij misschien niet teveel had verteld. Hij geeuwde even. Het was veel te vroeg om daar nu al zorgen over te maken. Deze zorgen zou hij wel bewaren tot hij de kater weer tegenkwam in zijn zoektocht naar de Everyal, dan wist hij pas of hij een rivaal had gemaakt of niet. ”Hoe heet je eigenlijk?” vroeg Pulse voor de zekerheid. Deze naam zou hij goed moeten onthouden, vresde hij.

_________________
leis | P U L S E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kurai

avatar

IC-posts : 13

Cat profile
Leeftijd: 2 year
Levenswijze: Solitair
Partner: "...Marry me!"

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   di 20 dec 2011, 02:51

Rustig keek hij voor zich uit. zijn ogen waren naar een smal boompje gericht, die elk moment kon instorten door de wind die ertegenaan sloeg. zijn aandacht ging terug naar de rode kater, die veel ouder was dan hem. Maar dat deerde bij hem nooit. De kater had iets gezegd, en hij had niet geluisterd. Dom, Dom, Dom. Plots begon de kater weer te vertellen, ditmaal over de gehele legende. ”De legende gaat als volgt,” Begon hij waarna hij verder sprak en Kurai aandachtig luisterde naar de legende. ”Lang geleden heeft er ergens in dit gebied iets bijzonders voorgedaan. Een vreemd licht stortte vanuit de hemel op de aarde af. Katten vreesden ervoor, tot op een dag een wijze, oude poes ’s avonds krijsend wakker werd van een droom. Ze had gedroomd over dit licht, en dat het een magische steen met zich mee bracht, de Everyal zoals wij die nu kennen. Het zou geen kwaad doen, behalve als iemand hem vond. Deze steen bevat het eeuwige leven en macht. De eerste kat die de steen zou aanraken, verkrijgt deze krachten. Er zijn katten die verkeerde bedoelingen hebben met deze steen, die hem willen gebruiken voor macht.” Hij knikte kort toen de kater klaar was met spreken, of gewoon een korte adempauze nam. Een legende die hij wel moest geloven. Het klonk niet verzonnen, beter dan de verhalen die zijn ouders hem daarover hadden vertelt. ”En ik ben er om deze slechte katten te stoppen door de Everyal als eerste te vinden.” Sprak de kater weer uit. Een mondhoek krulde zich even omhoog. Ja, Behalve als hij hem eerder vond. ”Hoe heet je eigenlijk?” Vroeg de kater, dit had hij ook alweer niet verwacht. Maar wat deerde het, Iedereen mocht zijn naam weten, het kon toch geen kwaad. "Ik heb Kurai, En...wat is jouw naam?" zijn ogen keken recht in de groene ogen van de oudere kater. Die steen moest hij vinden. Waarom hij voelde dat hij op zoek moest gaan wist hij niet. Normaal hield hij niet zo van legendes, hij vond ze soms zelfs saai. Maar deze legende sprak hem écht aan, en dat maakte deze legende speciaal.

en ja hoor, m'n vierde post en het word steeds slechter x3

_________________

Take a minute to think what's right,
You'll be up until the end of the night,
Lets forget that people's problems are there,
Turn on the TV sit there and stare,
Guess what's wrong with us is hard to explain,
You know it's easier to kill then create,
Building happiness it seems there's no time,
We spend our days thinking love is a crime,
~ Kurai ~
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.dogwhisper.actieforum.com
Pulse
Admin
avatar

IC-posts : 18

Cat profile
Leeftijd: 4,5 jaar
Levenswijze: Nobody will lead me, ever.
Partner: Miss, stop staring. I know you want me.

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   di 20 dec 2011, 03:27

De kater tegenover hem leek aandachtig te luisteren terwijl Pulse de hele legende vertelde. Hij werd het nou wel een beetje zat om het verhaal keer op keer te vertellen aan katten die geen flauw benul hadden van de kracht van de Everyal. Deze katten moesten gewoon oprotten uit dit gebied en naar een ander vertrekken. Wat de oranje kater namelijk niet had verteld, was dat de steen in dit gebied gevallen was, wat veel nieuwkomers ook niet wisten. Waarom waren anders alleen de katten hier zo geobsedeerd met deze steen en wisten alle nieuwkomers van niets? Hij had een beetje een vooroordeel over die buitenstaanders. Ze dachten veel te makkelijk over de Everyal, zo van ‘die steen vind ik wel eventjes’. Ze leken de legende vaak ook niet te respecteren en vonden het maar een belachelijk slaapverhaaltje die moeders hun kittens vertelden. Pulse walgde van deze katten. Maar de kat voor hem leek het wel te begrijpen, en te waarderen. Hij leek zijn verstand tenminste te gebruiken.
De witte kat leek even te twijfelen toen Pulse hem vroeg om zijn naam. Hij snapte het wel, hij hield zijn naam ook liever een beetje voor zichzelf. Hij wilde niet groots worden hier, hij wilde alleen die steen vinden. Zijn grote naam zou later wel komen. ”Ik heet Kurai, en…wat is jouw naam?” kwam het er uiteindelijk uit. Kurai dus. ”Mijn naam is Pulse, maar noem me zoals je wilt,” zei Pulse emotieloos. Dat was zijn standaard zinnetje om zich voor te stellen. Hij wilde er een beetje mee laten zien dat het hem niet kon schelen of iemand zijn naam wist of niet, zodat hij niet zo’n egoïstische kater zou lijken die alles voor zichzelf wilde houden, hoewel hij dat in feite wel was. Maar in zijn lange zoektocht naar de Everyal was hij al veel katten tegengekomen, en van al deze ontmoetingen had hij zeker wat geleerd. Om informatie te winnen, moest je jezelf open stellen, zodat de ander dat ook zou doen. Je moest je gesprekspartner een beetje inpakken zodat ie wat makkelijker zou praten. Hoewel dit bij Kurai niet zoveel zou uitmaken, deze kater wist eerst nog niet eens wat de legende van de Everyal inhield, laat staan dat hij Pulse wat meer informatie kon geven. ”Je vertelde me dat je hier niet vandaan kwam,” sprak de oranje kater. ”Dan ben ik best wel benieuwd waar je dan wél vandaan komt, en dat je toch iets van deze legende af weet.” Ja, zijn ouders hadden het hem verteld, dat wist hij ook wel. Maar hoe wisten zijn ouders van een legende die niet eens tot hun gebied reikte? Pulse dacht altijd dat deze legende binnen dit gebied was gebleven, omdat andere katten het het liefst probeerde te vermijden. Nu hij toch aan het praten was, besloot hij meteen maar iets te vragen wat hij al een tijdje wilde weten van alle nieuwkomers. ”Wat vinden jullie eigenlijk van ons soort katten, degene die als een gekke achter een steen met een legende aan jagen?” Door er een beetje een grapje van te maken, hoopte hij dat het ijs tussen de twee een beetje meer zou breken. Een goed gesprek kon Pulse ook wel weer eens hebben.

[Hier, mag je veel praten [a]]

_________________
leis | P U L S E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kurai

avatar

IC-posts : 13

Cat profile
Leeftijd: 2 year
Levenswijze: Solitair
Partner: "...Marry me!"

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   di 20 dec 2011, 08:09

"Mijn naam is Pulse, maar noem me zoals je wilt." Sprak de kater uit. Hij liet een glimlach zien naar de kater. Leuke voorstelling, Vooral dat laatste. Dat was origineel, Iedereen zei meestal gewoon zijn of haar naam, maar sommigen niet. "Je vertelde me dat je hier niet vandaan kwam" Sprak de rode kater weer uit. Hij knikte, ja dat was waar. "Dan ben ik best wel benieuwd waar je dan wél vandaan komt, en dat je toch iets van deze legende af weet." Hij liet een glimlach zien, en begon te spreken. "Ik kom uit een gebied dat hier een eindje verderop ligt. Het is meer een woestijn, die al weken droog ligt. Mijn familie woont daar, en ik heb ze meerdere malen aangeboden om weg te gaan, want ik voelde gewoon dat het daar niet meer ging regen en dat de prooi daar niet meer terug zou komen, maar ze wouden niet luisteren. zoals je al uit die informatie kunt halen was het gebied waar ik leefde erg onvruchtbaar, en prooi-loos." Hij keek kort weg, daar ging hij dus niet meer terug naartoe. Nooit meer. zijn familie had hun beslissing genomen, en hij zou ze niet overhalen. zo was hij gewoon niet. "Wat vinden jullie eigenlijk van ons soort katten, degene die als een gekke achter een steen met een legende aan jagen?" Sprak de rode kater uit, Met een grijns keek hij de kater uit. en een kleine lach kon hij niet onderdrukken. "Een stelletje gekken." Sprak hij uit, waarna hij kort de kater aankeek, om te laten merken dat hij dat niet echt bedoelde. "Nee, Ik heb het altijd wel interessant gevonden, maar ik weet niet of mijn ouders nu al aan het denken zijn of ik al vermoord ben door die steen-jagende gekken." Hij wist wel zeker hoe zijn ouders daarover dachten. ze vonden het gestoorde idioten, die iedereen vermoordden op hun pad. Hij schudde even met zijn hoofd. "Maar zo denk ik er niet over." Een simpele glimlach verscheen op zijn gezicht.

- haha, mijn inspiratie gaat nu echt naar..Scourge D: ben in de EVIL mood XD -

_________________

Take a minute to think what's right,
You'll be up until the end of the night,
Lets forget that people's problems are there,
Turn on the TV sit there and stare,
Guess what's wrong with us is hard to explain,
You know it's easier to kill then create,
Building happiness it seems there's no time,
We spend our days thinking love is a crime,
~ Kurai ~
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.dogwhisper.actieforum.com
Pulse
Admin
avatar

IC-posts : 18

Cat profile
Leeftijd: 4,5 jaar
Levenswijze: Nobody will lead me, ever.
Partner: Miss, stop staring. I know you want me.

BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   wo 21 dec 2011, 04:12

Kurai was in ieder geval een kat die goed kon glimlachen, niet eentje die de hele tijd nors voor zich uit zat te kijken. Pulse kon dat wel waarderen zo vroeg in de morgen terwijl hij zelf niet in zijn beste humeur was. ”Ik kom uit een gebied dat hier een eindje verderop ligt.” Ja, dat had hij zelf ook wel kunnen raden. Katten die niks van de Everyal af wisten, of het maar een domme legende vonden, kwamen ook niet uit dit gebied. ”Het is meer een woestijn, die al weken droog ligt. Mijn familie woont daar, en ik heb ze meerdere malen aangeboden om weg te gaan, want ik voelde gewoon dat het daar niet meer ging regenen en dat de prooi daar niet meer terug zou komen, maar ze wouden niet luisteren.” Pulse knikte langzaam om te laten zien dat hij begrijpend meeluisterde. Zelf vond hij het altijd prettig zo’n seintje van iemand anders te ontvangen zodat zijn gesprekspartner liet zien dat hij tenminste nog een beetje interesse toonde in hem. ”Zoals je al uit die informatie kunt halen was het gebied waar ik leefde erg onvruchtbaar, en prooi-loos,” eindigde Kurai zijn verhaal. ”Klinkt als een nachtmerrie,” mompelde Pulse. Hij kon het zelf niet voorstellen hoe een woestijn was, hij had het nog nooit met eigen poten gevoeld of gezien. Maar hij kon zich wel een voorstelling maken bij hoe droog en dor zoiets moest zijn, en in zijn fantasie al leek het geen fijne plek om te wonen. Deze kater was dus best wel een doorzetter, kon Pulse vaststellen. In zo’n slechte leefomgeving wonen, en er dan nog zo… gevuld uit zien. Tja, hij deed het hem niet na. Het leek er ook niet op dat de witte kater van plan was terug te gaan naar zijn oude woonplaats, terug naar zijn familie. Hij had een beetje spottend gesproken over zijn familie in een voorgaande uitspraak van hem, maar hoe hij die woestijn verwoordde bevestigde voor Pulse wel dat er geen haar op zijn kop aan dacht om ooit nog terug te keren. Toen de oranje kater iets vroeg aan Kurai, antwoordde die met een grijns: ”Een stelletje gekken.” Pulse vernauwde zijn ogen en keek hem een beetje wantrouwig en geïrriteerd aan. Hij geloofde dingen snel, maar hij was niet zeker of hij dit wel moest geloven. ”Nee, ik heb het altijd wel interessant gevonden, maar ik weet niet of mijn ouders nu al aan het denken zijn of ik al vermoord ben door die steen-jagende gekken,” ging Kurai verder. Pulse schoot ongewild in de lach. Het was een iet wat spottende lach. Steen-jagende gekken? Natuurlijk. Steen-jagend, dat deel klopte dan nog wel, maar gekken? Al deze katten hier waren door en door sluw, ze waren slim en vastberaden. Pulse had er nog nooit een gek tussen kunnen vinden, hoewel een paar katten wel een beetje te ver gingen in het vinden van de steen. ”Geloof me, eenmaal aan die zoektocht begonnen en jullie zullen wel anders piepen,” grijnsde hij zijn tanden bloot. Hij doelde op de verslavendheid die deze zoektocht met zich mee bracht. Eerst had hij er ook een beetje sceptisch over gedacht, maar toen hij eenmaal was begonnen, nam de Everyal zijn leven over. Hij was bezeten door de steen, dat kon men wel stellen. Maar hij was niet de enige. Terwijl er een stilte was gevallen, stond Pulse op en rekte zich uit. Het was onderhand al wat lichter geworden, en het felle zonlicht begon steeds dieper tot het bos door te dringen. Hoewel het winter was, en ijskoud zou moeten zijn, viel het vandaag wel mee. De zon maakte het draagbaar voor hem, omdat hij niet zo’n dikke vacht had. Hij was eigenlijk wel benieuwd naar Kurai, die als kitten was opgegroeid met hitte. Dit was vast compleet het tegenovergestelde van waar hij woonde. Hoe zou hij hier de winter kunnen doorbrengen? ”Zeg, Kurai. Zoals je vast wel hebt gemerkt, is het ijskoud hier, en niet bloedheet zoals bij jou en je woestijn. Hoe ben je van plan dit jaargetij hier te overleven?”

[Ik weet niet of hier nog veel van gaat komen :’)]

_________________
leis | P U L S E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Memories are the last things i need.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Memories are the last things i need.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» I need some help with things... &Lorise
» [AC] They say bad things happen for a reason. [Damian]
» There are some things you can only learn in a storm (&Nadya)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Immortal Cats :: Xantora :: Bos-
Ga naar: